هرچی دلت میخواد تو کامنت بنویس؛ یادگاری که پاک نمیشه:
طبق نظریهی خودادراکی بم، وقتی جملهای را علنی مینویسی، مغزت آن را به هویت خودش نسبت میدهد و بعداً به آن پایبندتر میماند؛ نوشتن عمومی فقط ابراز نیست، خودسازی است. از طرفی اینترنت واقعاً چیزی را کامل پاک نمیکند؛ نسخههای کششده در سرورها و آرشیوهای واسط تا سالها باقی میمانند. کدام جملهات را حاضری ده سال بعد هم امضا کنی؟
راهکار:
پیشنهاد خلاقانه: بعد از ۲۴ ساعت کامنتها را استخراج کن و بهصورت ابرکلمات کنار هم بچین؛ پرتکرارترین واژهها یک نقشهی جمعی از حال و دغدغهی مخاطبان میسازند.