وقتی همه فروشنده میشوند: از ماشین تا آبرو و رفیق:
در اقتصاد رفتاری، بهمحض ورود یک رابطه به چرخه مبادله، ارزش احساسی آن در مغز سقوط میکند. جالب است که مدارهای عصبی فعالشده هنگام «فروش رفیق» دقیقاً مشابه فروش یک کالای دستدوم است؛ رابطه از «مدار اجتماعی» خارج و وارد «مدار معامله» میشود. در واقع، کسی که آبرو یا رفیقش را میفروشد، پیش از آن، ارزش آن را در ذهن خود به صفر رسانده. به نظر شما، آخرین سنگری که در یک جامعه فروشنده هرگز فروخته نمیشود چیست؟
راهکار:
این جمله یک هشدار اجتماعی است درباره کالاییشدن ارزشهای انسانی. از منظری دیگر، شاید بتوان این سوال را مطرح کرد: آیا ما نیز ناخواسته چیزی را که نباید، برای سودی کوتاهمدت معامله کردهایم؟ این تغییر زاویه میتواند بحث را از نقد جامعه به درونکاوی شخصی بکشاند.