کاکتوس و عاشقی؛ چرا عاشق زخمی شدنم؟:
تحقیقات علوم اعصاب نشان دادهاند که طرد عاطفی و درد فیزیکی در همان ناحیه از مغز یعنی قشر سینگولیت پیشین پردازش میشوند؛ بدنِ عاشقِ زخمی واقعاً «درد» را تجربه میکند. جالبتر اینکه در حالت عشق، دوپامینِ انتظارِ بهبود، همین زخمها را به چرخهای شبیه اعتیاد تبدیل میکند. آیا این یعنی عاشق ماندن در زخم، انتخاب است یا زیستشناسی؟
راهکار:
نگاه تازه: تو داری میگویی که عشق را با تیغهایش میپذیری، نه جدا از تیغهایش. اگر این جمله را از زاویه کاکتوس ببینی، کاکتوس هم برای زنده ماندن در خشکی، تیغ شده تا آب کم از دست ندهد؛ پس شاید عشق واقعی یعنی درک دلیلِ زخمهایی که دیگری برای بقا ساخته است.