کاغذ مجرم و قلم جلاد؛ نوشتن تلخ:
در یونان باستان واژهٔ «فارماکون» هم به دارو و هم به سم اشاره داشت؛ نوشتن نیز چنین است: همان قلمی که زخم را میبندد، میتواند حکم اعدام بنویسد. کاغذ فقط میدان اجراست، نه مجرم؛ مسئلهٔ اصلی «قصد» پشت دست است.
راهکار:
این متن را میتوان استعارهای از مسئولیت روایت خواند: کاغذ نه مجرم است نه بیگناه، آینهی تصمیم قلم است. اگر «جلاد» را به «قدرت روایت» تبدیل کنیم، همان کاغذ میتواند دادگاه وجدان شود.