شخصیت به ذات است یا اخلاق؟:
در روانشناسی، واژهٔ personality از persona لاتین بهمعنای «نقاب تئاتر» آمده است؛ یعنی لایهای که به دیگران نشان میدهیم. آلپورت با تحلیل ۱۸ هزار صفت، هیچ «ذات» ثابتی پیدا نکرد. آزمایش «خطای اسناد بنیادین» هم نشان میدهد ما رفتارِ دیگران را به ذاتشان نسبت میدهیم و نقش موقعیت را نادیده میگیریم. آیا اصلاً ذاتِ ثابتی وجود دارد؟
راهکار:
یک بازتعریف جذاب: شخصیت نه یک ذات ثابت، بلکه الگوی رفتار در موقعیتهای مختلف است. میتوانی همین ایده را به یک پرسش باریکتر ببری: آیا اخلاق، نمایشِ ذات است یا ذات، حاصلِ عادتهای اخلاقی؟