دردی که به قشنگی چکید؛ نقاش دیوارها:
مغز انسان هنگام تجربه درد فیزیکی یا عاطفی، همان نواحی را فعال میکند که هنگام خلق هنر. نوروساینتیستها کشف کردهاند که نقاشی و نوشتن میتواند مدارهای درد را بازنویسی کند. جالب اینجاست که در ادبیات فارسی، «درد» دقیقاً در همین مرز میان رنج و زیبایی ایستاده. آیا شما هم تجربه کردهاید که یک اثر هنری از دل تلخترین لحظهها زاده شود؟
راهکار:
این بیت اشارهای به تقابل میان قضاوت (منطق) و نقاشی (هنر) دارد. شاید بتوان آن را به این شکل بازتعریف کرد: «درد وقتی به قشنگی چکید، دیگر قاضی نمیتواند آن را حکم کند.»