قاب کردن چشمهای تو در دل شب؛ رقابت با مهتاب:
در شب، سلولهای مخروطی شبکیه تقریباً غیرفعال میشوند و تشخیص رنگ چشمها برای بیننده تقریباً محو است؛ اما مهتاب آنقدر ضعیف است که چشم انسان را به حالت «دید شب» میبرد. شاعر میخواهد چشمها را در دل شب قاب کند، در حالی که شب دقیقاً همان جایی است که رنگ چشمها دیده نمیشود. شاید ناز چشمها نه در رنگ، بلکه در بازتاب همان مهتابی باشد که شاعر میخواهد تحقیرش کند. آیا زیبایی در شب از جنس نور است یا نبودِ آن؟
راهکار:
تکمیل اثر: این بیت را با یک عکس مهتابی یا یک هایکو کوتاه درباره رقابت چشم و ماه همراه کن تا تصویر «قاب کردن چشمها در دل شب» برای مخاطب دیداری و ملموس شود.