دیر آمدن برای معذرت؛ خاطرهای در قاب عکس:
مطالعات عصبشناسی نشون میده خاطرات عاطفی قوی (مثل حسرت) در آمیگدال ذخیره میشن و با هر بار یادآوری تقویت میشن، نه کمرنگ. قاب عکس تنها یک شی نیست، بلکه یک ماشین زمان عاطفیه. آیا تا حالا یه عکس قدیمی حس روز اول رو دوباره برات زنده کرده؟
راهکار:
این متن رو میشه اینطور بازنویسی کرد: گاهی معذرتخواهی دیرهنگام نه التیامبخش بلکه یادآور زخمهای کهنه است. شاید پذیرش این که برخی لحظات فقط در قاب عکس میمانند، خود نوعی بلوغ احساسی باشه.