کعبه و چادر

شعر عاشقانه چادر مشکی؛ کعبه بر سر و طواف بر گردن:

پرده کعبه (کسوة) از قرن‌ها پیش مشکی است و حاجیان برخلاف عقربه‌های ساعت هفت دور طواف می‌کنند؛ شاعر با همین دو نشانه، معشوق را محور مقدس می‌کند و عاشق را در مقام حاجی می‌نشاند. این جابه‌جایی، عشق زمینی را به مناسک آیینی می‌برد. آیا این قدیس‌سازی، عشق را دست‌نیافتنی‌تر نمی‌کند؟

راهکار:

بیت، عشق را به مناسک گره می‌زند: چادر همان کعبه است و گردن عاشق، مطاف. اگر مسیر را برعکس بخوانیم، این بار معشوق است که باید گرد عشق بچرخد.