فقط قهوه یک نفر باش، نه چای همه!:
اصل کمیابی (Scarcity Principle) در روانشناسی اثبات میکند که انسانها چیزهای محدود و انحصاری را ارزشمندتر میدانند. قهوهی یک نفر یعنی نادر و خاص، چای همه یعنی فراوان و عمومی. این همان مکانیسمی است که باعث میشود یک رابطهٔ عمیق از صدها رابطهٔ سطحی قویتر باشد. چه طور؟
راهکار:
یک نگاه دیگر: 'چای همه بودن' در دنیای امروز نشانه انعطاف و محبوبیت است، اما 'قهوه یک نفر بودن' یعنی عمق و تعهد. سؤال این است که در روابط خود کدام را بیشتر میخواهید: گستردگی یا اختصاصی بودن؟