سرنوشت عشق و قاعدههای شکسته:
در فیزیک کوانتوم، اصل درهمتنیدگی میگوید دو ذره میتوانند چنان به هم پیوند بخورند که وضعیت یکی مستقیماً بر دیگری اثر بگذارد، حتی از فاصلههای نجومی. اما برخی سیستمها چنان «درهمریخته» میشوند که دیگر هیچ ارتباط علّی مستقیمی بینشان باقی نمیماند—مانند دو کوه که هرگز به هم نمیرسند. آیا این «درهمریختگیِ گسسته» میتواند استعارهای برای برخی روابط انسانی باشد؟
راهکار:
این متن را میتوان از زاویهای دیگر دید: گاهی «هرگز» رسیدن، خود نوعی رسیدن است—رسیدن به درکِ عمیقِ فاصله و پذیرش آن به عنوان بخشی از سرنوشت.