شعر درباره بیخیالی در عشق و پرسش از زمان شروع:
درواقع، پژوهشهای عصبشناختی نشون داده که وقتی تو «خیال عشق» غرق میشیم، دوپامین و اکسیتوسین همزمان ترشح میشه؛ یکی حس لذت وابستگی رو میده، اون یکی اضطراب رو کم میکنه. همین ترکیب باعث میشه آدم هم «بیخیال» باشه هم منتظر «کی پای بگذارم». نکتهی جالب اینکه تعلل در شروع عشق واقعی میتونه مدار پاداش مغز رو ضعیف کنه. سوال اینکه: آیا خیال عشق از خود عشق قویتره؟
راهکار:
این پرسش «کی پای بگذارم؟» خودش نشانهی آمادگی نیست؟ در حقیقت، بیخیالی در خیال عشق، یعنی از قبل قدم گذاشتهای. فقط زمان شروعاش را با تردید عقب میاندازی. شاید جواب در لحظهای است که دیگر نمیپرسی.