اصفهان، همان نصف جهانی که یک وجبش دنیای من است:
لقب «نصف جهان» برای اصفهان به دوران شکوفایی صفویه برمیگردد؛ وقتی این شهر در قرن شانزدهم به چهارراه جاده ابریشم تبدیل شد و بازرگانانی از هند، اروپا و چین در آن سکونت داشتند، از فرط تنوع فرهنگی و اقتصادی، آن را «نیمی از جهان» میخواندند. درواقع اصفهان یک میکروکیهان از تمدنهای گوناگون بود. اگر یک وجب از آن برای تو تمام جهان است، شاید عشق همان قدرت فشردهسازی گیتی در یک نقطه باشد.
راهکار:
اصفهان در چشمان تو کل جهان میشود؛ این یعنی مقیاسِ عشق از جغرافیا بزرگتر است. شاید هر گوشهای از دنیا اگر «مال تو» باشد، نصف جهان است.