رها کردن بعد از تلاش؛ نشانه بلوغ است یا خستگی؟:
در روانشناسی به این «تله هزینه از دست رفته» میگویند؛ مغز برای توجیه زحمت قبلی، به مسیر بیحاصل میچسبد. اما پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهد لحظهی رها کردن، قشر پیشپیشانی را دوباره فعال و آمیگدال را آرام میکند؛ یعنی رها کردن یک مهارت شناختی است نه شکست. آیا میتوان رها کردن را هوشمندانهترین شکل تلاش دانست؟
راهکار:
این جمله را میتوان برعکس هم دید: همان صبوری که برای ساختن داری، برای رها کردن هم لازم است؛ پس رها کردن پایان تلاش نیست، شکل دیگر همان تلاش است.