هیچوقت دیر نیست ولی بعضی وقتها ارزش نداره:
تحقیقات روانشناسی نشون میده مغز ما قربانی «سوگیری هزینه غرق شده» میشه: هر چی بیشتر روی یه پروژه وقت بذاریم، ترکش برامون سختتره حتی وقتی دیگه ارزش نداره. این پدیده در بازیهای کامپیوتری، روابط ناسالم و حتی شغل دیده شده. جالبه که تشخیص نقطه توقف دقیقاً اونجاییه که هوش هیجانی وارد عمل میشه. سوال: آیا شما یه تصمیم سخت برای ترک یه مسیر اشتباه گرفتید که بعداً درست از آب دراومد؟
راهکار:
این جمله یادآوریه که گاهی ادامه دادن از ترک کردن سختتره، اما تشخیص «ارزشش رو نداره» خودش یک مهارته. برای تصمیمگیری بهتر میتونی هزینههای گذشته (زمان، انرژی) رو نادیده بگیری و فقط به آینده نگاه کنی. مثلاً قبل از ترک، سه تا سوال بپرس: اگر الان شروع کنم، بازم این مسیر رو انتخاب میکنم؟ چه چیز جدیدی یاد گرفتم؟ آیا این توقف باعث رشد من میشه؟