معنای عشقی که همه چیز توست:
آیا میدانستید مغز انسان در عشق پرشور همان مدارهایی را فعال میکند که در اعتیاد به مواد مخدر فعال میشوند؟ دوپامین و اکسیتوسین طوفانی به پا میکنند و طرف مقابل را «بینقص» میبینیم. این پدیده «ایدهآلسازی» نام دارد و تا ۱۸ ماه دوام میآورد. بعد از آن، اگر واقعیت فرد با تصویر ذهنی همخوانی نداشته باشد، ناامیدی میآید. سؤال: آیا عشق واقعی از پس این فروپاشی تصویر ایدهآل زنده میماند؟
راهکار:
این جمله رو میشه به دید روانشناختی نگاه کرد: وقتی کسی رو «همهی وجود» خطاب میکنیم، اغلب نیاز به امنیت عاطفی عمیق و ترس از تنهایی رو منعکس میکنه. شاید یه سوال جذاب این باشه: آیا این نوع عشق باعث وابستگی میشه یا رشد؟