وقتی وعدههای ابدی به بغلی برای دیگری ختم میشود:
تحقیقات روانشناسی میگه مغز ما وقتی کسی بهمون قول «ابدیت» میده، دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکنه و همون لحظه حس میکنیم اون رابطه واقعاً جاودانهست. اما حقیقت اینه که نواحی پیشپیشانی مغز که مسئول پیشبینی بلندمدت هستن، در لحظات هیجانی شدید غیرفعال میشن. یعنی اون «ابد» در واقع یه خطای محاسباتی نورولوژیک بوده. سوال: آیا میشه به «همیشه»های کسی که تازه دیدهایم اعتماد کرد؟
راهکار:
این حس رو خیلیها تجربه میکنن. شاید بهتره به جای تمرکز روی اون جمله قدیمی، به این فکر کنی که الان چه کسی واقعاً میتونه کنارت باشه. آدمهای جدید و رابطههای تازه گاهی از خاطرات شیرینترن.