عشق به خود و جذب آدمهای شبیه به خودم:
در روانشناسی اجتماعی به این «اثر شباهت-جذابیت» میگویند: ما ناخودآگاه جذب کسانی میشویم که ویژگیها، نگرشها یا حتی نامشان شبیه ماست، چون مغز شباهت را نوعی تأیید هویت میداند و مدار پاداش را روشن میکند. این سوگیری تا حدی قوی است که افراد حتی چهرههایی را زیباتر میدانند که ترکیبی از چهره خودشان باشد. آیا عشق به دیگری میتواند از آینه عبور کند؟
راهکار:
از منظر روانشناسی اجتماعی، این یعنی شما به دنبال تأیید هویت خود در دیگری هستید؛ اما جذابترین روابط معمولاً جایی ساخته میشوند که تفاوتها مکمل هم باشند، نه فقط تکرار یک آینه.