لحظههای متفاوت هم میتوانند قشنگ باشند:
دنیا برای مغز یک پیشبینیکننده است؛ هر وقت پیشبینیات اشتباه از آب دربیاید، دوپامین ترشح میشود و همین «خطای پیشبینی» است که به رویدادهای غیرمنتظره حس تازگی و زیبایی میدهد. پس «متفاوت بودن» نه فقط از نظر احساسی، بلکه در نوروشیمی، امضای لذت است. آیا تا حالا دقت کردهای بیشتر خاطرههای ماندگارت از همان موقعهایی هستند که طبق برنامه نبودهاند؟
راهکار:
این ایده را با یک مثال ملموس جلو ببر؛ مثلاً «همان ساعتی که قطار را از دست دادم و کافهای تازه را کشف کردم هم قشنگ بود.» تجربه شخصی، حس متن را برای خواننده ملموستر میکند.