وقتی چشمهای قشنگ نمیگذارند به حرفها توجه کنیم:
مغز چهرههای جذاب را در کمتر از ۱۳ میلیثانیه پردازش میکند؛ آمیگدال و هسته اکومبنس فعال میشوند و دوپامین ترشح میشود. این واکنش پاداشی پیش از پردازش کامل کلام رخ میدهد، بنابراین گوش دادن واقعاً سختتر است؛ چون توجه بین پردازش چهره و صدای گوینده تقسیم میشود و بار شناختی بالا میرود. آخرین باری که این اتفاق افتاد، چه بخشی از حرف را از دست دادید؟
راهکار:
از دید عصبشناسی، این تجربه یعنی سیستم پاداش مغز با دیدن چشمهای زیبا فعال شده و ظرفیت توجه شنیداری را کاهش داده؛ پس طبیعی است، نه بیادبی. در واقع مغز شما دارد محرک بصری خوشایند را بر پردازش کلام اولویتبندی میکند.