جستوجوی خوشبختی

خبری از حال خوش نیست؛ چرا جستوجوی خوشبختی ما را خسته می‌کند؟:

دوپامین وقتی ترشح می‌شود که به پاداش نزدیک می‌شوی، نه وقتی به آن می‌رسی؛ برای همین مغز همیشه «چیز بعدی» را می‌خواهد و از «حالِ خوشِ الان» خبر نمی‌آورد. روانشناسان به این «آسیاب لذت» می‌گویند: هرچه بیشتر دنبال شادی بدوی، افق آن دورتر می‌شود. پژوهش‌ها هم می‌گویند تلاشِ وسواس‌گونه برای شاد بودن، خودش شادی را کم می‌کند. شاید «نگرد» دقیق‌ترین نسخه‌ی علمی باشد.

راهکار:

این جمله میتواند بازتعریف شود: «نبودِ خبر» خودش خبرِ تازهای است؛ خبرِ پایانِ جستوجو در بیرون و شروعِ شنیدنِ صدای درون.