جستجوی نجات

شیطانی که به دنبال رستگاری است:

در روانشناسی، «سایه» (Shadow) همان بخش‌های ناپسند وجود ماست که انکارشان می‌کنیم. اما جالب اینجاست که هرچه بیشتر با سایه‌مان روبه‌رو شویم، به یکپارچگی و رستگاری نزدیک‌تر می‌شویم. در اسطوره‌های ایرانی، اهریمن هم صرفاً شر نیست؛ بلکه نیروی لازم برای تعادل جهان است. آیا این پارادوکس نشان می‌دهد که رستگاری از دل تاریکی می‌جوشد؟

راهکار:

این جمله یادآور مفهوم «سایه» در روانشناسی یونگ است: بخش‌های سرکوب‌شدهٔ وجودمان که اگر بپذیریمشان، به یکپارچگی می‌رسیم. پیشنهاد می‌کنم کتاب «انسان و سمبول‌هایش» از یونگ را بخوانید تا با این تضاد آشنا شوید.