باد مهرگان و محک نامرد و مرد:
مهرگان فقط جشن برداشت محصول نیست؛ در گاهشماری ایران باستان، همتراز نوروز و نماد داوری و آشکار شدن حقیقت بود. در این روز، پادشاهان به شکایات رسیدگی میکردند و بدهیها تسویه میشد. واژه «مهر» یعنی خورشید، پیمان و دوستی، و جشن آن دقیقاً برای جدا کردن راست از دروغ طراحی شده بود. بادی که در شعر میوزد، استعاره از همین وزش حقیقت است. آیا در تقویم شلوغ امروز، جایی برای چنین «بادی» در ارزیابی آدمهای زندگیمان هست؟
راهکار:
مهرگان در اصل جشن پیمان و راستی در ایران باستان است؛ شاید بتوان این روز را بهانهای مدرن برای سنجش صداقت در روابط و تعهدات امروز ساخت.