جشن گرفتن در نبود: فلسفه بودن و نبودن:
دانشمندان علوم اعصاب دریافتهاند که مغز انسان برای پردازش «نبودن» از همان مدارهای «بودن» استفاده میکند؛ یعنی هر بار که به فقدان فکر میکنیم، ناخودآگاه قدر حضور را بیشتر میدانیم. این همان مکانیسمی است که باعث میشود جشن گرفتن در نبود هم معنا داشته باشد. آیا تا به حال تجربه کردهاید که جشن گرفتن برای چیزی که نیست، شما را به چیزی که هست نزدیکتر کند؟
راهکار:
این جمله رو از زاویهای دیگر ببینیم: گاهی «نبودن» ما به دیگران یادآوری میکند که «بودن» شان را جشن بگیرند. این یعنی میراث ما میتواند حتی در نبودمان نیز شادی بیافریند.