یاد جسارتآوران؛ درسی برای امروز:
یک واقعیت جالب: در تحقیقات روانشناسی، «جسارت» اغلب با «تأثیر تماشاگر» (Bystander Effect) گره خورده. وقتی جمعیتی شاهد بیعدالتیاند، هرکس فکر میکند دیگری اقدام خواهد کرد. آنان که جسارت داشتند، دقیقاً کسانی بودند که این توهم را شکستند. مثلاً در جنگ جهانی دوم، ۷۵٪ یهودیان نجاتیافته توسط افراد عادی مخفی شدند نه سازمانها - جسارت در سکوت و کمک فردی. سوال: آیا جسارت امروزی میتواند در شکستن سکوتهای روزمره باشد؟
راهکار:
این جمله میتواند شروع یک تأمل عمیق باشد: جسارت فقط در میدان جنگ نیست، گاهی ایستادن در برابر عرف و تابوهای اجتماعی هم جسارت میخواهد. چه کسانی در تاریخ معاصر ایران جسارت حرف زدن از حقوق اولیه را داشتند؟ شاید وقتش رسیده نگاه کنیم چه جسارتهایی امروز لازم داریم.