تنهایی بعد از وفاداری؛ درد پنهان عاشقان امروزی:
در روانشناسی اجتماعی، «انزوای ناشی از وفاداری افراطی» پدیدهای ثبتشده است: وقتی تمام سرمایه عاطفی صرف یک رابطه میشود، مغز مسیرهای پاداش را به همان یک منبع گره میزند و با از دست رفتن آن، علائم ترک شبیه اعتیاد بروز میکند. جالب اینجاست که در ادبیات کلاسیک فارسی نیز «وفا» اغلب با تنهایی همقافیه میشود، نه با امنیت. آیا وفاداری مطلق یک فضیلت است یا یک استراتژی پرخطر اجتماعی؟
راهکار:
وفاداری در این متن بهمثابه انتخابی پرهزینه بازنمایی شده است؛ اما شاید تنهایی نه از خودِ وفا، که از محو شدن مرز میان «دوست داشتن» و «تنها منبع معنا ساختن از یک نفر» میآید. وقتی یک رابطه به تنها کانال هویت بدل شود، خلأ پس از آن ویرانگرتر میشود.