چرا راه درست را میدانیم اما انتخاب نمی‌کنیم؟:
این پدیده در روانشناسی به «ناهماهنگی شناختی» معروف است: مغز ما برای حفظ تصویر مثبت از خود، ندانستن را به ناتوانی در انتخاب ترجیح می‌دهد. جالب اینجاست که تحقیقات عصب‌شناسی نشان داده هنگام تصمیم‌گیری دشوار، همان نواحی از مغز که به درد فیزیکی واکنش نشان می‌دهند (قشر سینگولیت قدامی) فعال می‌شوند. یعنی «جرئت نداشتن» یک انتخاب آگاهانه نیست، یک واکنش بیولوژیکی به ترس از درد است. سوال: آیا می‌توان با تمرین، این مدار عصبی را دوباره سیم‌کشی کرد؟
راهکار:
این متن یک پارادوکس شناختی را نشان می‌دهد: «میدانیم اما انجام نمی‌دهیم». برای شکستن این چرخه، می‌توانی از تکنیک «تغییر زاویه دید» استفاده کنی: به جای تمرکز بر «جرئت انتخاب»، روی «هزینه‌های ناگفتهٔ انتخاب نکردن» تمرکز کن. تحقیقات نشان می‌دهد پشیمانی از کارهای نکرده، عمیق‌تر و ماندگارتر از پشیمانی از کارهای انجام‌شده است. یک تمرین عملی: برای هر تصمیم سخت، یک «دفترچهٔ انتخاب» داشته باش و در آن بنویس اگر این راه را انتخاب نکنی، دقیقاً چه چیزی را از دست می‌دهی. این کار «ترس از شکست» را با «ترس از پشیمانی» جایگزین می‌کند و تصمیم‌گیری را آسان‌تر می‌سازد.