نسل ماهیچوقت: چرا همه در جوانی مُردیم؟:
تحقیقات نشون داده که حس «پیری نکردن» به خاطر تثبیت عاطفی در نوجوانی و اوایل بیستسالگیه. وقتی مغز در بحران هویتی گیر میکنه، بزرگسالی رو انکار میکنه. جالبه که این پدیده تو نسلهای پس از جنگ جهانی دوم اوج گرفت چون ساختارهای سنتی فرو ریخت. سوال اینجاست: آیا این انکار، نوعی مکانیسم بقا نیست برای فرار از پذیرش فانی بودن؟
راهکار:
بازتعریف: این حرف رو میشه از زاویهی دیگهای دید: شاید «مرگ در جوانی» یعنی هر لحظه رو با شدت زیستن، نه از دست دادن. اونایی که واقعاً زندگی کردن، پیر نمیشن چون هر روزش یه تولد تازه بوده.