شوخی با جومونگ و نتانیاهو: ترکیب دو دنیا روی تخت:
این ترکیب مسخره دو شخصیت از دورههای متفاوت یه نمونه کلاسیک از «ناهمزمانی» (anachronism) در طنزه. مغز ما برای حل این تناقض ناگهانی مجبور میشه مسیرهای عصبی جدیدی رو فعال کنه و نتیجهش خندهست. تحقیقات نشون داده چنین شوخیهایی رو حافظه بهتر ذخیره میکنه چون الگوی غیرمنتظرهای دارن. کدوم شخصیتهای نامربوط دیگهای میتونن توی یه جمله جمع بشن؟