شوخی با آلزایمر برای فراموش کردن کسی:
در علوم اعصاب، حافظهٔ عاطفی و حافظهٔ رویدادی در دو مسیر جداگانه ثبت میشوند؛ در آلزایمر، هیپوکامپ که خاطرات تازه را نگه میدارد زودتر آسیب میبیند، اما آمیگدال که حسها را ذخیره میکند مقاومتر است. برای همین بیمار ممکن است اسم شما را نداند، ولی کنار شما احساس آرامش یا دلشوره کند. پس «فراموشیِ مطلقِ یک نفر» تقریباً از نظر علمی غیرممکن است؛ بدن، حس را فراموش نمیکند. سؤال: کدام فراموشی سختتر است؛ فراموشکردن اسم یا فراموشکردن حس؟
راهکار:
برای کاملتر شدن شوخی، میتونی یک نمونهٔ مسخرهٔ دیگر از «فراموشیِ باورنکردنی» به دیالوگ اضافه کنی؛ مثلاً: «انقدر فراموشت میکنم که اسم خودمو هم قاطی کنم.»