قلب یا فرودگاه بینالمللی؟ طنز اشرف تک درباره عشق:
در روانشناسی به این حالت «عشقهای زنجیرهای» میگویند؛ مغز هیچ سهمیهای برای عاشق شدن ندارد. سیستم پاداش مغزی با هر فرد تازه دوباره دوپامین ترشح میکند و همان حس «اولین بار» را شبیهسازی میکند. در زیستشناسی به این پدیده «اثر کولیج» میگویند: با ورود شریک تازه، برانگیختگی دوباره بالا میرود. پس فرودگاه بودن نه عیب قلبی، بلکه مدار عصبی پرتردد است. سؤال تیز: چرا هیچ مسافری اقامت نمیگیرد؟
راهکار:
میتوانی همین ایده را برعکس کنی: آدمی که سمت چپش «فرودگاه بینالمللی» است، شاید نه بیقلب، بلکه دچار ترس از توقف است؛ هر مسافر میآید، اما هیچ پروازی اجازه اقامت ندارد. این جنس طنز برای استوری یا متن کوتاه قابلیت گسترش بالایی دارد.