جوجه فندقی

لاتی به خط و خش نیست، به مرام و معرفت است:

در روان‌شناسی اجتماعی، «نمایش قدرت» با «منزلت اخلاقی» دو مسیر جدا هستند: اولی با نشانه‌های ظاهری مثل خط و خش و ژست، دومی با هزینه‌کردن واقعی برای دیگری ساخته می‌شود. گافمن می‌گفت ما همه بازیگریم، اما بازیگر خوب کسی است که نقش مرام را در پشت‌صحنه هم زندگی کند. مرام را با چه چیزی می‌سنجید؟

راهکار:

مرام واقعی در سکوت و رفتار بحرانی دیده می‌شود، نه در ژست خط و خش یا بوسه. برای سنجش لاتی، ببین وقتی کسی گیر می‌کند چقدر هزینه می‌دهد؛ همان‌جا معرفت از ادعا جدا می‌شود.