جوان‌های از دست رفته

هر صبح با اذان، یکی از جوان‌هایمان می‌رود:

در پزشکی بالینی، ساعت‌های ۳ تا ۵ بامداد اوج ترشح کورتیزول و فشار خون است؛ سکته‌های قلبی و مرگ‌های ناگهانی در همین بازه اوج می‌گیرند. به همین دلیل، «اذان صبح» در فرهنگ ما با خبرِ رفتن گره خورده؛ فقط تقدیر نیست، ریتم شبانه‌روزی بدن است. می‌دانستید چرا بیشتر مرگ‌های ناگهانی سحرها رخ می‌دهد؟

راهکار:

می‌توان این جمله را استعاره‌ای از هدر رفتن فرصت‌های جوانی هم در نظر گرفت؛ هر سحر، یکی از آرزوها و انرژی‌های مان بی‌صدا خاک می‌شود.