جوانی نکردن در ایران؛ روایت نسلی که نوجوانی را از دست داد:
اریکسون نوجوانی را «مهلت روانی‌اجتماعی» می‌نامد؛ دوره‌ای امن برای آزمودن نقش‌ها پیش از بزرگسالی. وقتی این مهلت حذف شود، هویت تحمیلی و بحران میانسالی زودرس جای آن را می‌گیرد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد محرومیت از تجربه نوجوانی با اضطراب مزمن، رفتارهای جبرانی پرخطر و احساس «دزدیده‌شدن زمان» همبسته است. در اقتصادهای تحت فشار، این مهلت معمولاً قربانی بقا می‌شود.
راهکار:
جای خالیِ «جوانی» را خیلی‌ها در سی‌سالگی با تصمیم‌های ناگهانی و حسرت‌خورده پر می‌کنند؛ انگار همان نوجوانیِ نزیسته دیرتر سر باز می‌کند.