جوانی در ایران؛ گلی تشنه در کویر:
این حس یادآور پدیده «درماندگی آموختهشده» در روانشناسی است: وقتی موجود زنده پس از تلاشهای مکرر و بینتیجه، باور میکند که هیچ راه فراری نیست، حتی اگر بعداً راهی وجود داشته باشد. جالب اینکه در آزمایشهای سلیگمن، سگهایی که شوک الکتریکی غیرقابلاجتناب دریافت میکردند، بعداً حتی وقتی میتوانستند از شوک فرار کنند، فقط دراز میکشیدند و ناله میکردند. آیا جامعه ما هم گاهی این «درماندگی» را به جوانان تزریق میکند؟
راهکار:
این استعاره رو ببر توی زندگی روزمره: گلی که آب نمیخوره میتونه ریشههاش رو عمیقتر بکنه یا راهی برای جذب رطوبت هوا پیدا کنه. شاید وقتشه به جای انتظار برای بارون، دنبال راههای جدید برای رشد باشی.