جواب کارما: وقتی مکافات عمل به سراغت میآید:
در روانشناسی، لذت از بدشانسی دیگران Schadenfreude نام دارد و با فعالسازی جسم مخطط مغز همراه است؛ اما جالبتر آنکه مغز «عدالت» را مانند پاداش پردازش میکند. آزمایشها نشان میدهند حتی موشها هم رفتار ناعادلانه را تنبیه میکنند. تاریخ نیز پر است از اسطورههای «نمسیس» یونانی و «کَرمَ» هندی که همگی یک نیاز شناختی به توازن اخلاقی را روایت میکنند. اگر کارما سیستم جبران خطاست، چرا گاهی دیرتر از عمر یک انسان عمل میکند؟
راهکار:
این جمله را میتوان جابهجایی مسئولیت به دست سرنوشت دانست؛ مغز با پیشبینی مجازات دیگران مدار پاداش را فعال میکند، اما این تسلی موقتی است. میتوانی همان انرژی را صرف ساختن مرزی قاطع کنی تا نیازی به انتظار برای کارما نباشد.