جواب تیکه دار به سنگ انداز:
در روانشناسی شناختی، مانعتراشی مداوم بخشی از حافظه فعال را صرف رصد دیگران میکند؛ یعنی سنگانداز همزمان «سنگین» و کندتر میشود. این همان پارادوکس خرابکاری است: انرژیای که صرف بستن مسیر دیگران میشود، از پیشرفت خودِ فرد کم میکند.
راهکار:
این جمله «سنگانداختن» را از خرابکاری به بار شخصیتی تبدیل میکند: کسی که مسیر دیگران را میبندد، در واقع وزن وجودیاش را نشان میدهد. نسخهی قاطعتر و کوتاهترش میتواند این باشد: «سنگت را بردار؛ بار خودت سبکتر میشود.»