نقل قول جئون جونگکوک: وقتی پسری سوت میزند برنگرد!:
در روانشناسی تکاملی، صدای سوت زدن فرکانسی شبیه به صدای هشدار برخی پرندگان دارد و ناخودآگاه توجه را جلب میکند. اما تفاوت انسان در توانایی «بازداری شناختی» است؛ یعنی قدرت نادیده گرفتن محرک برای حفظ شأن. تو زنی، نه سگ شرطیشده.
راهکار:
سوت زدن خیابانی بیش از آنکه یک تعریف ساده باشد، یک بازی قدرت و تلاشی برای تثبیت سلطه لحظهای است. روانشناسان اجتماعی این رفتار را «تجاوز خُرد به مرزهای شخصی» مینامند. بیاعتنایی آگاهانه، دقیقاً سلسلهمراتب این بازی را برعکس کرده و قدرت را به کسی برمیگرداند که مورد خطاب قرار گرفته است.