جواب خوبی بدی

آدم‌های ناسپاس و جواب خوبی بدی:

در روان‌شناسی اجتماعی، «هنجار عمل متقابل» می‌گوید دریافت لطف بزرگ، گیرنده را زیر فشار دِین می‌برد؛ وقتی این دِین از توان بازپرداخت بیرون بزند، ذهن برای رهایی از فشار، به بی‌حسی یا تحقیر کمک‌کننده رو می‌آورد. این پارادوکس «بیش‌لطفی» است: لطفِ بی‌مرز گاهی به جای وفاداری، احساس استحقاق می‌سازد.

راهکار:

این جمله طنز تلخی از «قانون انتظار متقابل» است: وقتی کمک از حد رفاقت رد می‌شود، گیرنده آن را حق طبیعی می‌بیند و ناسپاسی جوابِ طبیعی‌تر می‌شود. آن «حر شدن» اغلب نشانه‌ی خطای کوچک‌کردنِ مهرِ بی‌مرز است، نه بدیِ دیگران؛ مرزِ شفاف، خوبی را از باجِ عاطفی جدا می‌کند.

خوبی نکنید؛ تهش می‌شنوید: می‌خواستی انجام ندی: