جواب دادن به پارتنر

کنایه سنگین: بودنت چه خوبی داشت که نبودنت بد باشد؟:

در روان‌شناسی به این وضعیت «زیان‌گریزی» می‌گویند: مغز دردِ از دست دادن را حدود دو برابر قوی‌تر از لذتِ به دست آوردن پردازش می‌کند. برای همین است که نبودنِ یک حضورِ کم‌خاصیت هم می‌تواند آزاردهنده شود؛ چون ذهن تهدیدِ جای خالی را جدی‌تر از ارزش واقعیِ آن حضور می‌گیرد. این جمله دقیقاً اهرم همان سوگیری را می‌چرخاند.

راهکار:

جمله‌ات دقیقاً روی «زیان‌گریزی» سوار است؛ آدم‌ها معمولاً نبودن را دردناک‌تر از بی‌ارزشیِ بودن حس می‌کنند. اگر قرار است این حرف را به کسی بزنی، همان یک جمله کافی است تا هم برتری منطقی‌ات را نشان بدهی و هم درِ بحث را باز بگذاری.