خوبیم، توپ توپیم: آرزوی یک روز بیدروغ:
پرسش «چطوری؟» در خیلی از فرهنگها یک کنش ارتباطی تعارفی یا بهاصطلاح «phatic» است؛ یعنی هدف اصلیاش انتقال اطلاعات نیست، بلکه حفظ پیونده. جواب صادقانه معمولاً بخشی از این بازی نیست. اما این جمله دقیقاً علیه همین ساختار میشورد و روزی را آرزو میکند که «خوبیم توپ توپیم» هم تعارف باشد هم حقیقت. آیا این یعنی دلمان از ناخوبیهای ناگفته پر شده و دنبال راه فرار فرهنگیاش میگردیم؟
راهکار:
این آرزو را میشود جور دیگری هم دید: گاهی «تظاهر» به خوب بودن، اگر آگاهانه باشد، مثل یک تمرین ذهنی عمل میکند و حال واقعی را بهتر میکند. شاید همین تکرار «خوبیم توپ توپیم» خودش قدم اول باشد.