جواب بازیگری با کارگردانی؛ تیکهای سینمایی:
اثر کولشوف نشان داد احساسی که از چهره بازیگر میخوانیم، محصول تدوین و کارگردانی است: همان نگاه بیروح کنار کاسه سوپ، گرسنگی؛ کنار تابوت، اندوه؛ کنار دختر، کشش تعبیر شد. پس «جواب بازیگری» را اغلب کارگردان در اتاق تدوین میدهد. قدرت واقعی دست کیست؟
راهکار:
این جمله تقابل «احساس» و «نظم» را روایت میکند: بازیگر احساس خام را میآورد و کارگردان آن را در قاب مینشاند. در هر رابطهای، هر کس زاویه دید خودش را کارگردانی میکند و نقش خودش را بازی میکند. پس این کلکل سینمایی، استعارهای از قدرت روایت است.