جنگل روشن

گم شدن در نگاه معشوق؛ استعاره‌ای از جنگل روشن:

جالب است بدانید که مغز انسان هنگام نگاه کردن به چشم‌های کسی که دوستش دارد، دوپامین و اکسی‌توسین ترشح می‌کند—همان ترکیبی که در اعتیاد و پیوند عاطفی نقش دارد. چشم‌ها واقعاً یک «جنگل روشن» از نورون‌ها و سیگنال‌های شیمیایی هستند. آیا این حس گم شدن، درواقع غرق شدن در یک نقشه‌ی عصبی بی‌نظیر است؟

راهکار:

این استعاره‌ی زیبا را می‌توان به نظریه‌ی «پایگاه امن» در روانشناسی دلبستگی ربط داد: نگاهی که هم روشن است و هم تو را گم می‌کند، همان فضای امنی است که آدمی در آن هم آرامش دارد و هم هیجان.