از اذان مغرب تا صبح؛ چرا به کودک یاد میدهیم اینجا جنگل نیست؟:
تحقیقات «اثر اخلاق صبحگاهی» نشان میدهد که انسانها در ساعات اولیه روز به دلیل سطح بالای سروتونین و قشر پیشپیشانی فعال، تصمیمات اخلاقیتر و خودکنترلتری میگیرند. با کاهش نور، ملاتونین افزایش و قضاوت اخلاقی ضعیفتر میشود؛ انگار شاعر ناخودآگاه به این ریتم شبانهروزی اشاره کرده: غروب=جنگل، صبح=تمدن. آیا واقعاً در غروب وحشیتر میشویم؟
راهکار:
این بیت را میتوان به دنیای دیجیتال هم تعمیم داد: در غروب، گوشی هوشمند مانند جنگل، غرایز را بیدار میکند؛ صبح، نوتیفیکیشنهای هدفمند یادآور نظماند. شاید والدین امروز باید «اذان صبح» خود را در قالب برنامههای آگاهسازی بسازند.