جنگ جهانی شاعران بر سر توصیف چشم معشوق:
مطالعات علوم اعصاب نشان میدهد دیدن چهرهٔ محبوب همان مسیرهای عصبی جنگ/گریز را فعال میکند: مردمک گشاد میشود، ضربان قلب بالا میرود و دوپامین مثل اعلامجنگ در مغز پخش میشود. پس «جنگ جهانی» فقط اغراق شاعرانه نیست؛ مغز واقعاً وضعیت اضطراری عشقی را مثل میدان نبرد مدیریت میکند. آیا شاعران این رقابت را میبردند اگر بدانند چشمِ معشوق فقط دریچهٔ نور نیست، بلکه پردازشگر همزمان تهدید و لذت است؟
راهکار:
این تصویر را میتوان به یک «داستانک جنگی» تبدیل کرد: شاعران به جای شمشیر قلم گرفتهاند و هر کدام با یک استعاره به قلب دیگری شلیک میکند. ادامه میتواند صحنهٔ اعلام صلح باشد؛ وقتی چشمهایت خودشان قصیده را تمام میکنند.