جنگیدن برای کسی که تو را نمیخواهد:
در روانشناسی، پدیدهٔ «ناهماهنگی شناختی» باعث میشود انسانها برای توجیه سرمایهگذاری عاطفیشان، حتی در برابر شواهد خیانت، بیشتر مبارزه کنند. انگار که با هر قدم عقبنشینی، بهای شکست را بیشتر میکنند. همان دامی که توی آن گیر افتادهای: هرچه بیشتر جنگیدی، رها کردن سختتر شد. آیا این الگو را در رابطههای دیگر هم تکرار کردهای؟
راهکار:
گاهی ارزش جنگیدن برای کسی را ندارد که حاضر نیست برای تو بمیرد. این پارادوکس عشق: تو برایش میجنگی، او برای نبودنت تلاش میکند. شاید وقتشه بپرسی: آیا این جنگ ارزش از دست دادن خودت را دارد؟