اسیر عشق بدون جنگ؛ طنزی از دل تاریخ:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد که در هنگام عشق، سطح دوپامین و اکسیتوسین در مغز به اندازهای بالا میرود که دقیقاً مانند اعتیاد به کوکائین عمل میکند. یعنی شما واقعاً اسیر یک ماده شیمیایی هستید! حتی عراق هم برای گرفتن اسیر به ۸ سال جنگ نیاز داشت، ولی مغز شما در چند ثانیه شما را اسیر میکند. سوال اینجاست: آیا اسارت شیمیایی از اسارت جنگی سختتر نیست؟
راهکار:
این استعاره رو میتوان به عشقهای نافرجام هم تعمیم داد؛ گاهی بدون هیچ تلاشی اسیر کسی میشویم که حتی نمیخواهد ما را. سادهترین راه برای رهایی؟ پذیرش اسارت و لذت بردن از زندان.