وقتی میگویند «تو که اینجوری نبودی»:
در روانشناسی، «سوگِ نسخهٔ قبلی خود» با سوگِ فقدان یک رابطه همپوشانی دارد؛ مغز برای هویت گذشته مثل یک شیء ازدسترفته سوگواری میکند. جمله «تو که اینجوری نبودی» در واقع مقایسهٔ یک حافظهٔ گزینشی با آدمِ حالاست، نه ثبت دقیق گذشته.
راهکار:
این جمله بیشتر از اینکه دربارهٔ تو باشد، دربارهٔ انتظار ثابتماندن آدمهاست؛ انگار طرف مقابل نسخهای از تو را دوست داشته که دیگر وجود ندارد. زخم التیام مییابد، اما این جمله نشان میدهد فقدان «نسخهٔ قبلی» هم سوگ دارد.