طنز سیاه درباره مرگ حتمی:
نظریه مدیریت وحشت میگوید یادآوری مرگ اگر با شوخی سیاه همراه شود، مثل سپری شناختی اضطراب را پایین میآورد و همزمان ارزش لحظههای زندگی را بالا میبرد؛ پارادوکسی که خنده را به یک تمرین ذهنی برای پذیرش فناپذیری تبدیل میکند.
راهکار:
این «خداروشکر» طنزآمیز، مرگ را پایان زندگی نمیبیند؛ آن را ضربالاجلی میبیند که بهانههای امروز را سبکتر میکند. خنده اینجا نه انکار مرگ است نه عاشقانهشدن با آن؛ تمرینی برای نگاهکردن به فناپذیری از زاویهای کماضطرابتر.