جمله شکسپیر

نابغه و دیوانه از نگاه شکسپیر؛ مرز خنده و گریه:

در روان‌شناسی، «بازداری نهفته» پایین در افراد خلاق و برخی اختلالات روانی مشترک است: ذهن، محرک‌ها و پیوندهای بیشتری را بی‌فیلتر می‌بیند. اما آنچه سرنوشت را عوض می‌کند، «کنترل اجرایی» و روایت‌سازی است؛ نه خودِ دیدن. شکسپیر دقیقاً به همین دوراهی اشاره دارد: خنده و گریه، دو خروجی متفاوت از یک ورودی مشترک‌اند. کدام‌یک مهارت است و کدام واکنش؟

راهکار:

این جمله را می‌توان این‌طور خواند: تفاوت نابغه و دیوانه نه در دیدن، بلکه در روایت و تنظیم هیجان است؛ خندیدن یا گریه‌کردن، فاصله‌ای است که فرد از تجربه‌اش می‌سازد.